Foto Workshop Millingerwaard 3 september

Al dagen tevoren hielden we de weerberichten in de gaten. Zou het droog blijven. Maar hoe dichter de datum naderde, hoe lelijker het weer.

Toch de avond voor we gingen waren er ook tussen alle ontelbare weersites ook zonnige perioden. Er was er zelfs 1 die zei dat het 22 graden werd met veel zon. Hm de stress was er thuis niet minder om. Maarten had het bijna niet meer. Tja en daar kon hij toch echt niets aan veranderen. De workshop kon hij in elkaar zetten zoals hij wilde, maar het weer niet. Hoe dichter we echter in de buurt van Nijmegen kwamen hoe beter het weer werd. Dat was weer een stress minder. We waren vroeg van huis gegaan om te kijken waar de konik paarden zouden staan. Want daar wilden we mee beginnen. Helaas konden we ze niet vinden. Hm opnieuw stress. Maar weer een factor waar we helaas niets aan konden veranderen. Het kwam helemaal goed. Zoals de hele dag trouwens. We hebben misschien drie keer een bui gehad, veel zon, wel harde wind, lekker eten in ons nieuwe stekkie en iedereen had het prima naar de zin. En maakte natuurlijk de mooiste foto.

Ik heb de groothoeklens 12-24 eerst uitgeprobeerd. Dat leverde heel grappige beelden op.

De paarden waren weer zeer verdraagzaam tegenover het vreemde volk met die rare dingen voor hun gezicht. Dat verbaasd mij toch iedere keer weer. Het zijn semi wilde paarden. Maar zo vriendelijk. Daardoor krijg je echt feeling met je onderwerp.

Sommige paarden waren ook in voor de nodige knuffels. Ook de veulens overwonnen snel hun angst. Ik probeerde nog of ik deze kleine mee mocht nemen. Ik had immers mijn vrachtautootje bij me. Maar Maarten was onverbiddelijk. En het was zo'n poepie.

Toch was het soms wel wat oppassen geblazen. De hengsten wilden hun krachten meten met elkaar. Gelukkig deden ze dat vaak buiten de kudde. Een paar maal werd het sein gegeven in de kudde dat ze verder zouden trekken, maar het kwam er niet van. Vonden ze ons wel gezellig........ Of waren het allemaal fotomodellen.

Prachtig dit mooie paarden hoofd. Trots en toch nieuwsgierig wat ik daar zo onder hem aan het doen was.

Ik vond het een inspannende bezigheid. Ik wilde ook een aantal bewegende beelden maken. Maar het lukte me niet helemaal. Op een 2 tal lucky shots na.

Helaas moesten we na een tijdje weer afscheid nemen. Viel me zwaar. Maar ook deze mocht ik niet meenemen. Ze bleven nog wel even achter ons aan lopen naar het hek. Echte kudde dieren. Wij vertrokken en zij gingen mee.

In de middag na een zeer smakelijke lunch, begon mijn stukje. Macro fotografie. Daar voel ik me in thuis.

Dat gaat me een stuk makkelijker af. Maar goed alles valt te leren.

De harde wind speelde soms behoorlijk met de bloemen. Maar als je een beschut stukje had gevonden dan kwam er toch nog een mooi plaatje uit.

Geduld en goed kijken. Er zijn prachtige platen door iedereen gemaakt. En natuurlijk zijn er ook de druppels. Door de wind werden ze vaak snel weer weggewaaid. Maar soms had je net even geluk.

Macro workshop Hoeksche Waard

Vorige week gaf Maarten een fotoworkshop macro. En daar het een thuiswedstrijd was zouden alle fotografen hun bammetje bij ons in de tuin komen eten tussen de middag. Ongeveer 24 stuks. Dus ben ik al vroeg in de ochtend druk doende geweest om de tuin om te toveren tot restaurantje in de buitenlucht. Overal kussentjes en zitjes gecreëerd. Te weinig stoelen en te weinig schaduw. Want het werd me daar eventjes warm. Ook op de vlonder lagen de kussens klaar. Daarna nog drinken en soepjes klaargezet. Ik had de boel aardig onder controle.

En vlak voor ze kwamen was alles gereed.

Ondanks de warmte had iedereen het naar zijn of haar zin. Zelfs in mijn wilde bloementuintje werd nog druk gefotografeerd. Er staat ook nog zoveel moois in bloei. Patricia fotografeerde de besjes van een lelietje van dalen. Maarten heb ik de volgende dag laten zien waar zij deze had gemaakt. Hij roept steeds: ken je camera. Nu werd er geroepen: ken je tuin. Maar ook de vlinderstruik met de vele vlinders was favoriet. Alleen jammer van de wind. Dan blijven de takken maar heen en weer zwaaien.

Na de lunch het bos in voor het tweede gedeelte van de workshop. Ik moest eerst nog even de tuin opruimen. Helaas had ik daarna niet veel tijd meer voor fotograferen. Haal ik nog wel eens in. Maar toch nog een viertal mooie plaatjes geschoten in dat korte half uurtje.

Workshop Blijdorp 25 mei

Vandaag was de eerste dag van de workshop dieren in een dierentuin fotograferen die werd gegeven door Maarten. We hadden een hele grote groep fotomensjes voor vandaag. En het weer is meer dan schitterend. Alhoewel de felle zon voor wat uitgebeten plaatjes zorgt, zie je wel veel dieren genieten van de warme zon. Er zijn bij de prairiehondjes zelfs heuse stoeipartijen te zien. En er zijn veel kleintjes. Dat maakt dat de oudere dieren erg oplettend zijn.

Overal staan ze op de uitkijk. Na een tijdje zag ik twee ara's overvliegen. En de hele groep verdween onmiddellijk in hun holen. Voorlopig zou je die niet meer zien. Maar wat zijn die kleintjes koddig.

Ik zie ze maar zelden, de vosmangoesten, maar vandaag met de warme zon waren ze goed te zien en veel in actie. Wat zijn ze mooi en slank.

De leeuwen zijn bijna niet te fotograferen zonder de betonnen achtergrond. Maar deze leeuwin had zich bovenop de boomstam gemanifesteerd. Ze zag wat in de boom, maar ik kon het niet zien. Je ziet de geconcentreerde aandacht.

In het Oceanium waren de haringen in een grote school aan het rondzwemmen. Een fraai gezicht, vooral met de haaien eronder. Het maakt een spookie plaatje.

Soms zwommen de barracuda's en haaien dwars door de school heen. Ik zag niet dat er gegeten werd. Maar in de vrije natuur zou het wel zo gaan.

Maarten had iedereen weer uitgelegd hoe je de kwallen moest fotograferen. Ik vind dit ook een mooi onderwerp maar krijg het maar niet goed onder de knie, eh vinger. Toch zijn er wel een aantal aardig gelukt, maar ik ben er nog niet helemaal tevreden over.

Ook het meetrekken van de camera met een snel zwemmend dier is een sport om te beoefenen. Het vergt veel geduld, concentratie en snelheid. Ik moet toegeven dat ik heel mooie plaatjes heb gezien bij de nabespreking. Maar ik ben er niet al te goed in.



Het was een mooie dag met heel bijzondere resultaten. De nabespreking van de foto's is altijd weer geweldig. Ik heb het naar mijn zin gehad.
Ik was moe, maar ben blij als ik hoor hoe iedereen tevreden en blij naar huis gaat. Morgen nog een dag.
Ik kijk er naar uit.

Workshop Blijdorp 26 mei

Na een heftige nacht vol onweer geweld begonnen we dinsdag aan de 2e workshop dag. Het weer was beduidend slechter, maar niet koud. Af en toe wat miezerregen. De te felle zon bleef achterwegen. Ook nu was er weer een grote groep enthousiastelingen. En na de nodige files kwamen we in Blijdorp aan.

Er zijn sinds kort poolvosjes in Blijdorp. Soms doen ze verwoedde pogingen om hun verblijf te ontsnappen. Ik trof het dat er één was die op de juiste afstand lag (ik had de 500 mm op de camera). En toen een schoolklas kinderen langskwam deed hij ook nog eens zijn ogen open. Waarom helemaal naar Spitsbergen.....als je ze hier kunt fotograferen. En je ligt 's avonds ook nog eens in je eigen bed. Nee dat is een grapje hoor.

Nu het weer niet zo warm was waren er ook maar weinig prairie hondjes. Van de jongen zag je nu helemaal niets. En we hadden iedereen in de ochtend nog zo verteld dat je daar absoluut moest gaan kijken, daar de kleintjes zo koddig waren. Nu kwam er af en toe wel een ouder beestje polshoogte nemen, maar verder kregen we ze niet te zien.

De rode ibis deed het wel heel goed met zijn felle kleur tegen al dat groen.

Ik heb me vanwege de regen ook maar bij de terraria in de Riviëra hal bezig gehouden. Ik ben flink aan het spelen geweest met de verschillende belichtingen. Vaak krijg je heel verkeerde kleuren door de tl-verlichting en gloeilampen. Maar uiteindelijk kreeg ik deze kleine hagedis toch in zijn natuurlijke pracht op de plaat. Helaas moet je bij ieder terrarium weer opnieuw de juiste belichting zoeken. Het is dus echt hard werken, maar wel heel leuk om alles uit te proberen.

De anaconda deed het bij veel fotografen goed. Ik fotografeerde hem terwijl hij onder water lag met maar een klein puntje van zijn neus boven water. Ik fotografeerde tegen de bovenkant van het water aan, zodat je zijn spiegelbeeld in het water ziet. Zo kun je leuke grapjes uithalen met fotografie.

Ook deze dag liep weer ten einde. Het was ook vandaag weer meer dan de moeite waard. Heerlijk zoveel enthousiaste fotomensjes om je heen te hebben.

En iedereen ging dan ook weer voldaan naar huis.

Maarten en ik waren behoorlijk moe na twee dagen, maar we zouden dit voor geen goud willen missen. Het is leuk om Maarten zo vol vuur de tips te zien geven voor de beste foto's. En ook heel leuk hoe mensen dit zelf gaan toepassen op zo'n dag. En dan toch bij iedereen een eigen stijl te zien.

Blijdorp in april

Alweer ruim een week geleden zijn we naar Blijdorp geweest. Samen met Nel en Gerrit. We zijn daar lekker aan het fotograferen geweest.

En de zon scheen dat het een lieve lust was. Dus moest er extra goed op gelet worden dat de dieren niet uitbeten door de zon op de platen.

Natuurlijk moest ik de kleine vriendjes op de kiek zetten. Ze zijn zo fotogeniek.

Deze keer probeerde ik de kleintjes in actie op de foto te zetten. Ze zaten lekker te eten.

Soms kom je dieren tegen waarvan ik nog nimmer had gehoord. Dit is als ik het nog goed weet een grootoorolifantspitsmuis. Ze zijn razendsnel en het is dan ook een sport om de rennende beestjes scherp te krijgen. En zeker als je alleen maar je 500mm lens bij je hebt.

Maar ook deze mussen zijn heel fotogeniek. Ze worden steeds zeldzamer. Ik zie ze bij ons dan ook maar zelden. Vaker zie ik de heggemus bij ons. Maar deze twee zorgen er in ieder geval voor dat er weer een nieuwe generatie gaat komen.

Tja als je dan actie in je platen wilt leggen.....

Maar goed slapen is ook een actie. En deze twee genoten duidelijk van een overheerlijk dutje in de zon.

Oké dan maar over naar het fotograferen van vogels. Ik ben daar niet zo in thuis, daar ze altijd maar weg fladderen wanneer jij nou net nog bezig bent met instellen. Maar een rustige woerd van de wilde eend is nog wel te doen. En twee zilverreigertjes die de boel eens rustig overzien wil dan ook nog wel lukken.

In de vlinderkas voelde ik me weer thuis met mijn macro lens.

Nog even een vogeltje onderweg. Ik wilde eigenlijk de bijeneters fotograferen. Maar die waren nog niet terug van hun vlucht uit het warme zuiden denk ik, want er was er geen te bekennen.

De lepelaar in actie was wel weer heel leuk om te fotograferen. Wel akelig wit met al die zon. Maar het groen erachter geeft weer een mooi contrast.

Een andere sport is met je macro lens de bewegende kwallen in je beeld te vangen. Erg leuk maar wel moeilijk.

Ik ga dit zeker nog eens doen, maar dan met een andere lens op mijn toestel.