Fotoworkshop Millingerwaard 12 juni

De weergoden wilden niet heel erg meewerken afgelopen donderdag.

Maar met een poncho gewapend, rugzak eronder en fototoestel af en toe ook onder de poncho, zijn we toch op pad gegaan.Je lijkt op een soort quasimodo.

De regen zorgde wel voor mooie druppels aan bladeren en dieren.

Toch kwam aan het eind de zon nog even door. En dat was het startsein voor het tevoorschijn komen van heel veel waterjuffers. En een ieder had wel een waterjuffer voor zich zelf. Alhoewel.... je kunt ook met een aantal medefotografen net die ene willen fotograferen.

En daar kwam ook nog bij dat ik mijn statief was vergeten. En die heb je zo heel hard nodig met macro fotografie. Toch nog steeds te veel aan mijn hoofd, geloof ik. Maar ik heb mijn best gedaan om toch een paar betoverende plaatjes vanuit de losse hand te maken. Ben ik best trots op.

Al met al was dit een heerlijk ontspannen dagje. En die koester ik op het moment.

We kregen voor de ochtend de opdracht mee om landschap te fotograferen. Nu is dat niet helemaal mijn favoriete onderwerp, maar het was een deel van de workshop. En je leert ervan. Je mocht ook landschap abstract maken. En daar heb ik uiteindelijk voor gekozen. Ik was naar het water gelopen en zag dat als de golven zich terug trokken er een patroon van zand en steenkoolgruis achterbleef.

Dit leverde mijn plaatje op.

Helemaal aan het begin van het prachtig mooie gebied in de Millingerwaard, stonden deze mooie grillige bomen. Kijk dit vind ik nou wel weer mooi om te fotograferen. Het is ook landschap, maar ik koos er niet voor deze in te leveren, voor de nabespreking. Ik vond het wel leuk eens iets anders in te leveren. Een foto maken waar ik niet zo snel voor zou kiezen.

Ik maakte ook nog een stilleven van een roeiboot met een kerk op de achtergrond. Het heeft iets rustgevends.

s'Middags kwam ik eindelijk aan mijn trekken. Die was voor de macro fotografie.

Ik had me s'morgens al moeten inhouden om niet mijn macro lens uit de tas te halen. Ik zag zoveel mooie dingen. Ik had al snel mijn plekje gevonden. Ik had die ochtend al heel veel kleine kikkertjes gezien en hoopte erop dat ik ze bij het water ook zou vinden. En dan begint geduldig wachten en goed kijken. En ik zag tussen een steel en een blad van riet een vlieg zitten. Schuilend en tegelijk drinkend van de druppel water die dat plekje ook had weten te bereiken.

Dat werd mijn foto voor de nabespreking. Daar Maarten niet echt kon kiezen tussen de twee macro foto's die ik had uitgekozen heeft hij er twee van mij genomen om te bespreken.

Maar ook mijn wachten werd beloond. Er kwam een kikkertje tussen de vegetatie uit. En ik richtte mijn lens heel voorszichtig op het diertje, probeerde ondertussen wat grassprieten opzij te duwen, zonder dat het beestje zou schrikken. Het kikkertje sprong nog een keer. En zodoende kon ik hem niet meer van voren fotograferen.

En mijn wachten werd ook nog beloond met een kikkertje die naar de kant kwam zwemmen. De lucht was grauw, nattigheid kwam naar beneden, maar dat deerde me niet. Ik zat daar heerlijk te genieten.

Inmiddels was er niemand van de groep meer in mijn buurt. Ik besloot rustig richting de anderen te lopen. De Millingerwaard is heerlijk woest en ruig. Geweldig om daar zo rond te struinen, eh glibberen. Want de regen had de paden erg glad gemaakt. Het was dus uitkijken geblazen, dat je niet een flinke smak maakte. En toen ontdekte ik een waterjuffer.

De eerste die ik die dag zag. En die was voor mij. En nu kwam het erop aan. Met een statief maak je zo'n plaatje een stuk gemakkelijker, dan van uit het losse handje. Niet bibberen en hopen dat het beestje lang genoeg blijft zitten om het scherp te hebben. Aardig gelukt, al zeg ik het zelf. Dit was de tweede foto om te bespreken. Ik was al lang tevreden. Al zou ik niks meer tegen komen, ik had de plaat die ik wilde.

Even later lag ik op mijn buik met de hoekzoeker op de camera dit moerasvergeetmenietje te fotograferen. Ja vies wordt je er wel van, maar wat kan het schelen. Je moet er wat voor over hebben om mooie plaatjes te kunnen schieten.

Dit kereltje zag ik op het zelfde stukje zitten. Soms heb je echt maar een vierkante meter nodig om genoeg mooie plaatjes te maken. Iets verschuiven op je buik en de camera laten steunen op de grond.

Prachtig al die druppels op die beestjes.

Zo maakte de regen toch nog een hoop goed.

De waterjuffers bleven toch favoriet, bij iedereen. Wat een kleuren.

Maar ook een lieveheersbeestje doet het goed tussen al dat groen. Ook al bleef hij hardnekkig naar beneden lopen en wilde zijn kopje niet tonen.

Het zonnetje verwende ons op het eind helemaal. En dat maakte een hoop goed.

Eigenlijk had niemand al zin om terug naar het restaurant te gaan. Nu waren er ineens zo veel mooie foto onderwerpen.

Maar ook het uitzoeken van je mooiste foto moest gedaan worden en dat neemt meestal wel wat tijd in beslag.
En het was weer geweldig om te zien wat iedereen had gemaakt.

Dreamnight at the Zoo

Afgelopen vrijdag was het weer zover. Dreamnight at the Zoo. Er zijn weer heel veel voorbereidingen geweest om de kinderen een geweldige avond te bezorgen.

En wat ook heel mooi was, het weer werkte eindelijk eens mee. Het beloofde een heerlijke avond te worden en alle vrijwilligers hadden er zin in.

Wat is de Dreamnight at the Zoo ook al weer? Ik kan je in ieder geval verwijzen naar de site: http://www.dreamnightatthezoo.nl/ en ik vertel je er iets over.

Dreamnight at the Zoo wordt gerund door allemaal vrijwilligers. Het geld moet komen van sponsors. En dat is hard nodig, om de Dreamnight te verwezelijken.

Ieder jaar, op dezelfde avond, de eerste vrijdag van juni is er Dreamnight at the Zoo. In meer dan 170 dierentuinen( en tegenwoordig ook al wat pretparken) over de gehele wereld gaat de tuin, s'avonds open voor chronisch zieke en gehandicapte kinderen om hen een geweldige avond vol plezier te laten beleven. Lekker alleen voor hen en hun ouders en broertjes en zusjes.

En reken maar dat daar naar wordt uitgekeken.

Ook dit jaar was de burgermeester van de diergaarde Blijdorp er weer bij. Hij inspecteerde de ere wacht van politieagenten. De agenten hebben speciaal voor deze avond hun bindingdag opgegeven(gaan normaal gesproken zelf lekker op stap op hun bindingdag om plezier te beleven). En ze hadden er zin in. Ze hadden ook echte politie en arrestatie wagens meegenomen, alwaar de kinderen een kijkje in konden nemen en achter het stuur konden zitten met een heuse politiepet op. Er werden ook weer vingerafdrukken gemaakt en je kon een gevangenis pakje aantrekken. Ik heb meerdere boefjes achter de tralies gezien.

Het dreamnight clowntje die de kinderen altijd begroet bij binnenkomst had nu gezelschap van een heuse prinses. Volgens mij hebben ze s'nachts in bed nog handjes liggen schudden. Want wat waren er veel kinderen. En allemaal kwamen ze over de rode loper, terwijl een muziekkorps en dansgroepje hen vermaakten bij binnenkomst.

Voor sommige kinderen was de muziek wel erg hard, maar op de schouders van papa kon je het wel mooi overzien. En was je ook groter dan die stoere agenten aan weerzijde van de loper.

Wat een welkomst! Iedereen werd er vrolijk van en wisten toen al niet waar ze moesten kijken. Er was nu al zoveel te zien.

In het Oceanium lagen er in de grote bassins weer duikers om de kinderen te vermaken. Je kon zelfs met 1 van de duikers praten, terwijl die in de grote bak met haaien lag. (zou niks voor mij zijn, ook al lag er nog een duiker in die de hapgrage visjes op afstand hield).

Ook was er een clown onderwater en daar kon je op zijn neus duwen en dan blies hij allemaal bubbels. Sommige kinderen wilden de clown heel veel kusjes geven.

Maar er liepen ook veel rare snuiters rond in de tuin.




Wat dacht je van een grote papegaai, of toch een mamagaai..........

En een pratende papegaai ......

En er werden heeeeeeel veel poffertjes gebakken.

Natuurlijk was Pim Indubio weer van de partij met oa. zijn poeplied. Altijd goed voor dolle pret en veel geschreeuw. En het liedje staat inmiddels ook op de Dreamnight cd. Dus kan straks iedereen het meezingen.

En er werden weer hele mooie creaties geschilderd op de gezichtjes. Ik heb prachtige vlinders gezien, maar ook angstaanjagende wilde katten.

En er kon gebokst worden. Je mocht echt heel hard slaan....

Peter van der Wulp de oprichter van de Dreamnight, geeft een interview aan de ziekenhuis zender. Die de hele avond heeft uitgezonden.

En ik noemde het al. Er is een heuse Dreamnight cd. Tegen inlevering van de bij de ingang gekregen bon, kreeg iedereen een cd mee naar huis.

En ze werden met veel enthousiasme weggegeven.

Maître Pierre kreeg de cd, waar hij zelf ook aan heeft meegewerkt nog even officieel uitgereikt, door de twee drijvende krachten achter de Dreamnight.

Peter en Hanck, het is weer gelukt. Het was een grootse avond, met heel veel plezier.

Als afsluiter van deze mooie avond waren Adje en Theo uitgenodigd. En die brachten nog een hoop gezelligheid. Er werd een polonaise gedanst en liedjes gezongen. Een feestganger wilde graag het Wilhelmus zingen. En na afloop ging Adje nog met iedereen op de foto.

En ik kwam er ook niet onderuit. Maarten fotografeerde Cindy en mij ook nog even met Adje.

Voor de kinderen was het een vermoeiende, maar heerlijke avond. En wij, de drie fotografen, wij hebben weer genoten van al die glunderende gezichtjes. Even vergeet iedereen zijn dagelijkse beslommeringen en zet je je belangeloos in voor zoveel plezier.

Shadow en Raja

Afgelopen week hebben Maarten en ik samen een fotoshoot gedaan met twee heel fraaie modellen. Ik wil me wat meer gaan toeleggen op het fotograferen van huisdieren. Het is leuk om te doen. Ook al omdat je ze niet altijd zo kan neerzetten of kan laten kijken zoals jij dat wilt. Je moet er veel geduld voor hebben. En dat heb ik wel. Dus wil ik zoveel mogelijk oefenen. Natuurlijk kan ik ook veel met mijn eigen katten oefenen. En die zullen dan ook regelmatig gaan verschijnen op de blog.

Dit keer zijn het twee Benner Senner honden. Ik vind grote honden geweldig. Ik ga ze aan jullie voorstellen. De mooie dame hierboven is Raja. Zij is een stuk jonger dan de statige meneer hieronder. Zijn naam is Shadow.

Beide honden waren helemaal door het dolle. Ze hadden er veel zin in.

Daar beide de nodige trainingen hebben gehad, kon je ze wel op commando laten zitten. En dat leverde ook fraaie beelden op.

De meegebrachte ballen zorgden ook voor de actie platen. Daar moet ik nog mee aan de slag. Want een rennende hond vastleggen is nog niet zo eenvoudig. Ik heb er wel een aantal fraaie bijzitten, maar daar moet ik eerst nog eens goed naar kijken. Vooral het juiste gedeelte, de kop, van de hond scherp te krijgen is nog niet zo makkelijk. Maar ik blijf flink oefenen. Een rennende hond hou je nog te goed.

Heerlijk zoals ze konden poseren. En vooral die bekken vol zand. Ze waren een mooi oefenkoppel. Ik had het weer helemaal naar mijn zin.

Ben ook heel benieuwd wie of wat mijn volgende model zal zijn.

Ik heb trouwens ook het voornemen om dit jaar wat meer met portretfotografie te gaan doen. Ik wil daar wat workshops voor gaan volgen. En dan met mensen. Dieren blijven een prachtig iets om te fotograferen en dat blijf ik ook zeker doen. En natuurlijk blijf ik me op de macrofotografie focussen. Dat is nog steeds het meest favoriet. Maar je moet je horizon ook wat meer verbreden. Dus nog volop plannen om te verwezelijken.En om een beetje reclame te maken voor mezelf.....

Wil je jouw huisdier ook eens gefotografeerd hebben, neem dan eens contact met me op.

Shadow en Raja bedankt. Ik vond het erg leuk om jullie te mogen fotograferen.
En ook jullie baasjes bedankt. Jullie hebben ook hard gewerkt om de honden in de juiste positie te laten kijken of te laten lopen.

Flodder en Dwarrel

Afgelopen zaterdag ben ik met de twee fotomodellen en hun baasje Connie op stap geweest voor een fotoshoot. We hebben er lekker de tijd voor genomen. En dat was ook nodig. Het zijn geen modellen die je nu eens lekker even op de juiste plaats neerzet. En dan je foto's knipt. Ze doen lekker hun eigen ding. En dus voor de fotografe een fikse uitdaging.

Het weer zat gelukkig mee en dat scheelde enorm. En een van de opdrachten was ze met z'n tweeën op de kiek te krijgen. Dat was niet eenvoudig. Maar aan het eind van de dag lukte het dan toch op een strandje. Wel is waar met de zon in hun rug, maar met een beetje bijspijkeren van de belichting en fotoshoppen erna, lukte het toch om er een mooi plaatje van te maken.

Maarten nog bedankt voor de moeite van het fotoshoppen.

Hopelijk heb ik gauw centjes voor een nieuwe computer en kan ik ook een goed programma installeren. Nu kan mijn computertje dit allemaal nog niet aan.

Een tijdje geleden heb ik hen al voorgesteld. Ze speelden toen in de sneeuw.

Maar bij deze doe ik het toch nog een keer. Deze dame is Flodder. Zij is een kei in het opsporen van allerlei geurtjes. Vooral hazen en fazanten zijn favoriet. Ze heeft dan ook hele einden afgespeurd voordat ze wel even kwam poseren. En dat deed ze dan ook helemaal goed. Staartje in de lucht en kop naar voren.

En deze meneer hierboven doet zijn naam eer aan. Hij heet Dwarrel. Het allermooiste vindt hij het om met zijn neus in het zand te wroeten, vooral wanneer hij net uit het water komt. Gelukkig was dit op het eind en kon ik ook nog een aantal platen van hem maken, terwijl hij er nog een beetje schoon uitzag. Maar volgens Connie hoort dit helemaal bij hem.

Wat ook extra moeilijk is, is hun kleur. Ze zijn beide zwart, okee Dwarrel heeft iets meer contrast met het witte in zijn vacht. Maar wanneer de zon te fel werd, krijg je een uitgebeten vacht. Een tweede uitdaging zijn de lange haren voor de ogen. Gelukkig stond er een briesje, die de haren af en toe voor de ogen weg waaide. En zie hierboven, er kwamen ineens heel mooie bruine ogen onder vandaan.

En dat die lange haren mooi in de wind kunnen wapperen is hierboven goed te zien. Beide modellen hadden er in ieder geval schik in. Ook al was het hen niet om het fotomaken te doen. De hele dag buiten en op pad, was voor hen het allermooiste wat er was.
En ik, ik was gesloopt die avond. Maar heb wel een hoop bij geleerd.

Het was een hele leuke dag. Prettig weer, leuk gezelschap en foto's maken.

Wat wil je nog meer.

Sneeuw op 2e Paasdag

Al tijdens de nachtdienst begon het te sneeuwen. En toen ik vanmorgen naar huis reed, sneeuwde het weer. De snelweg was glibberig en wit. Gelukkig zijn er op 2e paasdag zo vroeg nog niet al te veel mensen op de weg. En als toetje kreeg ik nog een fikse hagelbui. Eenmaal thuis gekomen, was het weer droog en heb ik toch de camera nog even gepakt om dit vast te leggen. De donkere dreigende wolken vol met sneeuw en daarboven een prachtig blauwe lucht. Nadat de zon boven de huizen van de dijk gekomen was, zag het er heel vriendelijk uit. Er is in de Hoeksche Waard niet zo heel veel gevallen, maar je kon heel even spreken van een witte 2e paasdag. Daarna begon het snel te smelten, de zon deed goed haar best.

Ik heb de foto hierboven een volle stop overbelicht. Dit om de sneeuw beter uit te laten komen.

De dotterbloemen die al uit de knop zijn gekomen hebben nu een wit jasje aan. Hopelijk vriezen ze niet kapot.

Terwijl het buiten nog aan het sneeuwen was, ben ik mijn warme bedje ingestapt. Laat het buiten maar gebeuren. Na de koude fotoshoot van vanmorgen ben ik wel even toe aan warmte. Natuurlijk lag er eind van de middag geen sneeuw meer. Af en toe vielen er nog wel een aantal buien, maar het bleef nu niet echt meer liggen. Voor echte sneeuw moet ik nog even een jaartje wachten, we hebben mooie plannen in het vooruitzicht.

Wees allemaal voorzichtig met de gladheid. Die kan verradelijk zijn. En daar kan ik over meepraten......